Türk Gıda Kodeksi Eğitimi İzmir’de Düzenlendi

Tarım ve Orman Bakanlığı Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen Türk Gıda Kodeksi Eğitimi, 7-9 Ekim 2026 tarihlerinde İzmir’de gerçekleştirildi. Eğitimin amacı, Türk Gıda Kodeksi mevzuatının doğru anlaşılması ve resmî kontrollerde uygulama birliğinin sağlanması olarak belirtildi.

İzmir Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Merkezi’nde (UTAEM) üç gün süren eğitime, Gıda ve Kontrol Genel Müdür Yardımcısı Erkan ALKAN ile Gıda Kodeks ve Yem Mevzuatı Daire Başkanı Selim KAPLAN’ın yanı sıra 70 ilden toplam 100 personel katıldı. İhtiyaç ve görev alanları dikkate alınarak, özellikle ithalat ve resmî kontrol faaliyetlerinin yoğun olduğu illerden katılım önceliklendirildi.

Sekiz Konu Başlığında Eğitim Verildi

Programda, Gıda Kodeks ve Yem Mevzuatı Daire Başkanlığı tarafından Yatay Gıda Kodeksi kapsamında sekiz farklı konu başlığında eğitimler verildi. Bu başlıklara; Gıda Etiketleme, Beslenme Beyanları, Mikrobiyolojik Kriterler, Gıda Katkı Maddeleri, Aroma Vericiler, Bulaşanlar, Pestisit Maksimum Kalıntı Limitleri ve Yeni Gıdalar yönetmelikleri dahil edildi.

Sunumlarda mevzuat hükümlerinin doğru anlaşılması, resmî kontrol uygulamalarında karşılaşılan sorunların değerlendirilmesi ve uygulama farklılıklarının giderilmesi hedeflendi. Katılımcılar, soru-cevap oturumları aracılığıyla bilgi ve deneyimlerini paylaştı.

Eğitim programına Bitki Sağlığı ve Karantina Daire Başkanlığı, Gıda ve Yem Kontrol Daire Başkanlığı, Hayvansal Ürünler Sınır Kontrol Daire Başkanlığı, Bitki ve Bitkisel Ürünler Sınır Kontrol Daire Başkanlığı ve İzmir Gıda Kontrol Laboratuvar Müdürlüğü gibi ilgili birimlerden konu uzmanları da katkı sağladı.

Bakanlık tarafından daha önce de benzer eğitimler düzenlenmişti. 3-5 Haziran 2026 tarihlerinde yine İzmir UTAEM’de bir Türk Gıda Kodeksi Eğitimi gerçekleştirilmişti. Düzenlenen bu eğitimlerle, Türk Gıda Kodeksi Yatay Gıda Mevzuatının resmî kontrol görevlileri tarafından doğru ve bütüncül bir şekilde anlaşılması, mevzuat hükümlerinin farklı yorumlanmasından kaynaklanabilecek uygulama farklılıklarının önlenmesi ve iller arasında uygulama birliğinin güçlendirilmesi amaçlanıyor.